طراحی سیستم های اعلام حریق متعارف

وجود سیستم های اعلام حریق در ساختمان های امروزی که تبدیل به مجتمع های چندین واحدی شده اند، اهمیت بسیار زیادی دارد. کافی است در یک واحد مسکونی، واحد اداری و یا یک پاساژ، آتش سوزی رخ بدهد تا مشاهده کنید چگونه به چشم بر هم زدنی، کل مجتمع را فرا خواهد گرفت. در واقع سیستم اطفا حریق زمانی به کار می آید که در مجتمع، سیستم اعلام حریق با طراحی استاندارد وجود داشته و عامل حریق را اعلام کند. طراحی سیستم های اعلام حریق متعارف از جمله گزینه هایی است که در صورت وجود شرایط لازم، در ساختمان ها انجام می شود.

02146011017
09224021232

معرفی سیستم اعلام حریق متعارف (Conventional)

هر کدام از انواع سیستم های اعلام حریق، سراحی خاص خود را دارند و طراحی سیستم اعلام حریق متعارف به گونه ای است که چند آشکارساز، یک منطقه را پوشش داده و سپس همگی به صورت یک مدار، به قسمت پنل مرکزی وصل می شوند. بنابراین طبق تعریف، در سیستم های متعارف، هر مدار نشان دهنده وضعیت یک منطقه در ساختمان است و تجهیزات، به صورت شعاعی بهم وصل شده اند.

زمانی که در یک منطقه، عامل حریق وجود داشته باشد، چراغ مربوط به مدار آن منطقه روشن شده و آژیر خطر به صدا در می آید. اما حتما این سوال برای شما پیش می آید که در این سیستم ها، حریق چگونه اعلام خواهد شد؟ فرض کنیم که یک عامل حریق در محیط وجود داشته و توسط آشکارساز یا دتکتور، شناسایی شده است. در این صورت اتصال کوتاه نسبی در مدار برقرار می شود و همین عامل منجر به افزایش جریان مدار از حالت نرمال خواهد گشت. در ادامه، پنل مرکزی با وصل کردن رله های بوطه، آژیر را به صدا در می آورد.

طراحی سیستم های اعلام حریق متعارف
طراحی سیستم های اعلام حریق متعارف

معرفی قسمت های سیستم اعلام حریقی متعارف

طراحی سیستم های اعلام حریق متعارف – دتکتورهای سیستم اعلام حریق متعارف:

1-    دتکتور دودی که در اثر دود ناشی از آتش سوزی تحریک می شود.

2-    دتکتور مکنده یا نمونه گیر هوا که ذرات بسیار ریز دود در منطقه را از طریق محفظه لیزری تشخیص داده و سپس حریق را به پنل مرکزی گزارش می کند.

3-    دتکتور حرارتی که به افزایش دما حساس است.

4-    دتکتور گازی که به وجود نوعی گاز همانند مونوکسید کربن حساس بوده و در صورتی که در هوا منتشر شود، آشکارساز تحریک خواهد شد.

5-    دتکتور ترکیبی در ساختمان هایی همانند انبار مواد سوختی که حساسیت بالایی دارند، نصب می شود. این دتکتور هم به دما و هم به دود حساس است.

6-    دتکتور شعله، نوع دیگری از آشکارسازها است که شعله را تشخیص می دهد در نتیجه کارایی بالاتری نسبت به آشکارساز دودی و حرارتی دارد چون شعله، در ابتدا تشکیل شده و سپس به دنبال ان دما بالا می رود و دود در فضا پخش می شود.

شستی سیستم اعلام حریق متعارف

سیستم اعلام حریق متعارف علاوه بر اینکه به صورت اتوماتیک کار می کند، برای آن نیز شستی طراحی شده است تا با فشار دادن آن، بتوانید آژیر را به صدا در بیاورید. ممکن است سیستم دچار عیب شده و دتکتور نتواند وجود آتش را اعلام کند. در این صورت شما می توانید از طریق فشردن شستی، سیستم اطفا حریق را فعال کنید.

آژیر اعلام حریق:

وقتی دتکتور وجود حریق را به سیستم مرکزی اطلاع می دهد، آژیر به صدا در می آید. نوعی از آژیر، آژیر فلاشر متعارف است که هم به صورت شنیداری و هم به صورت دیدار، خطر را اعلام می کند.

ریموت اندیکاتور:

برای مجتمع های مسکونی، انبارها و به طور کلی ساختمان هایی که بسیار بزرگ هستند، باید آتش سوزی سریعا اطلاع داده شود قبل از اینکه خسارت جدی به بار بیاورد. در چنین مواردی باید از ریموت اندیکاتور در سیستم اعلام حریق متعارف استفاده شود. این قطعه، در ورودی هر واحد نصب شده و به محض اینکه حریق رخ بدهد،  سریعا به پنل مرکزی اطلاع داده می شود.

طراحی سیستم های اعلام حریق متعارف